KOMPENSATA DLAOFIAR NIEKTÓRYCH CZYNÓW ZABRONIONYCH


Zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 2005 r. o państwowej kompensacie przysługującej ofiarom niektórych czynów zabronionych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 roku poz. 325) osoba najbliższa dla ofiary która poniosła śmierć na skutek czynu zabronionego, bądź osoba będąca ofiarą która doznała na skutek czynu zabronionego ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia, trwających dłużej niż 7 dni może być przyznana kompensata (art. 2 ustawy).

Kompensata może być przyznana w kwocie pokrywającej wyłącznie (art. 3 ustawy):
1) utracone zarobki lub inne środki utrzymania,
2) koszty związane z leczeniem i rehabilitacją,
3) koszty pogrzebu

Kompensata nie może przekroczyć 25 000 zł, a gdy ofiara poniosła śmierć - kwoty 60 000 zł. (art. 6 ustawy).
Organem właściwym w sprawach o przyznanie kompensaty jest sąd rejonowy właściwy ze względu na miejsce stałego pobytu osoby uprawnionej, zwany dalej "organem orzekającym".
Kompensatę przyznaje się na wniosek osoby uprawnionej lub prokuratora.
Wniosek o kompensatę składa się do organu orzekającego w terminie 3 lat od dnia ujawnienia się skutków czynu zabronionego, nie później jednak niż w terminie 5 lat od dnia jego popełnienia, pod rygorem wygaśnięcia uprawnienia do żądania kompensaty. (art. 8 ustawy).

Ustawa z dnia 7 lipca 2005 r. o państwowej kompensacie przysługującej ofiarom niektórych przestępstw umyślnych (Dz.U. 2016 Nr 325)

Wzór wniosku o przyznanie kompensaty został określony w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 września 2005 r. w sprawie wniosku o przyznanie kompensaty (Dz.U. 2016.51).